Uitlopen

Toegegeven, dit voorjaar moeten we langer wachten op het uitlopen van bomen, struiken, vaste planten. Het is kouder dan we willen. Toch heeft een fris voorjaar ook zo zijn voordelen. Eentje daarvan is, dat we lang kunnen genieten van de bollen!

Langzaam maar zeker komt er meer kleur in de tuin. Opeens bloeit de Geum ‘Mrs Bradshaw’ en ook Euphorbia griffithii ‘Fireglow’ speert als een vuurpijl de lucht in. Het gaat met centimeters per dag nu. De knoppen in de boompioenen worden ook steeds dikker. Vorig jaar hebben ze niet allemaal gebloeid en van een aantal weet ik niet welke kleur ze hebben. Ik ben benieuwd!

Tulpencarnaval

Het tulpencarnaval gaat nog even door. Tulipa linifolia vind ik ook weer zo’n hartveroverende schoonheid. Maar zo’n 15 cm hoog en toch niet over het hoofd te zien: één brok rode energie!

Tulipa linifolia is een verwilderingstulpje, dat het goed doet op een warme plek. De verhoogde border in de voortuin heeft de hele dag zon, dus ze zouden het goed naar de zin moeten hebben.

De bloemen herinneren mij aan een bezoek aan Istanbul, jaren geleden. Als keramiekliefhebber kreeg ik geen genoeg van alle prachtige tegeltableaus in moskeeën, het Topkapi-paleis en openbare gebouwen. Veelvuldig wordt de tulp daarop afgebeeld.

Avondlicht

Ooohhh, wat is dit mooi!
Aesculus parviflora in het avondlicht. De lelies op de achtergrond zorgen voor een perfect contrast. Op de voorgrond Anthurium ‘Ravenswing’, Sanguisorba ‘Red Thunder’ en Cimicifuga japonica Chejudo. De bescheiden bloemen van Anemone blanda ‘White Splendour’ lichten de boel lekker op.

En dan te bedenken dat we dit pas een jaar geleden geplant hebben!

Nesteldrang

In maart plantten we 200 (!) ienieminie Sporobulus plantjes. Dit ter voorbereiding op de grote border die dit najaar of volgend voorjaar verder wordt ingeplant. De klaprozen ertussen gaan net als altijd gewoon hun gang. Spreeuwen scharrelen hun nestmateriaal bij elkaar.

Jamin

De ril is nu helemaal een explosie van kleur. Ik voel me weer 8 jaar, elke vrijdagavond ging ik samen met mijn vader naar de banketbakker voor gebak en daarna nog even naar Jamin om koeken te kopen. Lonkende bakken met snoepgoed waar ik ook keek.

Nog even, dan is de kleur voorbij en keert de rust weer. De rest van het seizoen overheersen hier de mooie bladcontrasten.

Plukken

De tuin wordt ‘voller’, hoe heerlijk is dat? Vergeleken met vorig jaar is er zoveel meer kleur. Dan valt het ook niet op als ik eens flink wat pluk om de lente naar binnen te halen.

Verliefd

Kun je verliefd worden op een border? Ik vrees van wel .. We zitten aan het eind van de middag prinsheerlijk in ons prieeltje en genieten van dit gouden randje aan de tuin.

Rood!

Feest in de voortuin! Tulipa stapfii bloeit uitbundig. Hij doet precies wat Carrie Preston en ik wilden bereiken. Knallen en de bruinrode tinten van uitlopende planten als Filipendula, boompioen en rode vlier met elkaar verbinden en oppeppen.

De Woestijntulp houdt van een zonnige en droge standplaats. Even dacht ik: ‘Eh, dan moet ik daar niet aan beginnen.’ Maar in de verhoogde borders in de voortuin houden ze droge voeten en ze kunnen lekker ‘bakken’ in de volle zon. Ik hoop dat die omstandigheden ervoor zorgen dat ze een blijvertje worden.

De meneer op de foto die zo tevreden kijkt, is Otto Stapf. Ik zou ook zo kijken als er zo’n mooie tulp naar mij werd vernoemd. De Oostenrijker was in zijn tijd (rond de vorige eeuwwisseling) een vermaard botanicus die lange tijd werkzaam is geweest voor de botanische tuin in Kew.

Een Tuin in Ternaard