NACHTVORST

Salvia Scarlea ‘White Vatican’ met blad van Cotinus corr. ‘Old Fashioned’

Lekker koude nachten, met ook een beetje nachtvorst. En wat rijp op de planten, mooi!

STEEDS MEER PLANTEN


Nu struiken en grotere planten hun blad verliezen, komen de Primula’s weer tevoorschijn. Ik ben blij verrast: ondanks de droge zomer volle bladrozetten en overal gezonde zaailingen!

BRUIN GOUD

Ah, het bruine goud.. tulpjes bij geplant in de ril. Een mix van Tulipa batalinii ‘Bright Gem’ en ‘Bronze Charm’ en Tulipa whittallii. Voorzichtig een plekje zoeken tussen al de bollen die er al staan. Sommige komen zelfs al op!

AFSCHEID

Sanguisorba-zaailing

Het is nu echt gedaan met onze ‘Indian Summer’. Wat hebben we ervan genoten. De kleuren in de voortuin zijn niet eerder zo intens geweest. Voorlopig moeten we het doen met de foto’s. Nog een paar weken, dan komen de eerste bollen weer boven de grond. Ik moet de meeste nog wel even planten, daar niet van!

GEITENBAARD

Achter de beplanting is nog nét het topje van het prieel te zien!

Geitenbaard (Aruncus) is een beetje een ondergewaardeerde plant. Ik snap dat niet, want zo’n beetje alles zit de plant mee:
– het hele jaar door mooi blad (dat in de herfst fraai verkleurt)
– witte, lekker schuimige bloemen die licht overhangen
– ook uitgebloeid nog lang aantrekkelijk bloeistengels
– stelt weinig tot geen eisen aan de standplaats (doet het bij ons ook goed in droge schaduw).

Op de foto’s: Aruncus ‘Horatio’. Het worden bij ons op de klei robuuste planten. In onze vorige tuin hadden we ‘Woldemar Meier’, die blijft wat lager en vond ik in alle opzichten subtieler, maar is lastiger verkrijgbaar.

HERFSTBOLLEN

Cyclamen hederifolium

Bomen en struiken zorgen nu voor groot spektakel in de tuin. Op de grond spettert het ook hier en daar, als is het op een wat kleinere schaal. Soms heel klein, zie het torretje op de eerste foto.

PRUIKENBOOM

Ik ben echt helemaal weg van de nieuwe pruikenbomen (Cotinus coggygria ‘Old Fashioned’) in de borders achter het huis! Vanaf het moment dat wij ze plantten, is het alsof ze er al altijd stonden, ze zijn hier helemaal op hun plek. En de bladkleur is onbeschrijfelijk, herfst in de overtreffende trap.

ZILVERBES

De Elaeagnus ebbingei (Nederlandse naam Olijfwilg of Zilverbes) staat nu in volle bloei. Wat een cadeau in deze tijd van het jaar: de struik hangt vol met trossen zoetgeurende, witte bloemen. De hommels weten die wel te vinden, het gonst om ons hoofd.

Deze olijfwilg was jaren verwaarloosd en was toen we hier kwamen wonen helemaal overwoekerd door bramen, klimop en andere struiken als Aucuba en sneeuwbes. Na het vrijknippen troffen we een enorme struik, hij tikt de 3 meter aan, met prachtige dikke stammen in spannende vormen. Ondanks die grootte staat hij bescheiden achter de Acer negundo, het hele jaar een beetje onopvallend te zijn. Tot nu dus, dan treedt hij uit de schaduw.

De bloei wordt gevolgd door rode bessen, die een zilveren gloed hebben. Vandaar de naam ‘Zilverbes’. Ze zijn eetbaar, maar smaken rauw wat wrang. Je kunt ze wel meekoken (pit verwijderen!) met ander fruit om daaraan een wat minder zoete, verrassende draai te geven.

Praktisch: goed winterhard, wintergroen (behalve bij hele strenge vorst), bestand tegen wind en zout. Die voelt zich dus wel thuis hier aan de kust.

De Zilverbes wordt ook wel geadviseerd als haagplant. Ik vind hem daar wat te grof voor. En door sterke snoei mis je de bloei, wat ik toch wel een belangrijk aspect vind.

Een Tuin in Ternaard