Cyclamen, het mooie blad van deze planten helpt mij wel de winter door.

De kortste dag, de astrologische winter begint, maar ik denk: vanaf nu op naar de lente!

Ja, nu gaat toch echt het mes erin. Onder al die oude groei van vorig jaar tref ik niet alleen opkomende bollen aan, maar ook een explosie van veldkers. Dat kun je eten, ik weet het. Met deze hoeveelheden kan ik een weeshuis voeden met Kerst 😉

Het wil maar niet winteren, vandaag weer zo’n dag dat de muggen om je hoofd dansen tijdens het tuinklussen. En overal lieveheersbeestjes die nog lekker rondscharrelen. Sommige bollen staan al 5cm boven de grond…

Dit is zo’n bijzondere tijd van het jaar: sommige planten sterven af, andere bloeien nog en weer andere bloeien ál. Ik zie op steeds meer plekken sneeuwklokjes en ook de primula dienen zich op verschillende plekken aan tussen de wintersilhouetten van hoge vaste planten en struiken die ik nog moet snoeien.

Een zeldzaam mooie dag met een gouden randje!

De moonlight-borders. Ik heb hier al veel planten teruggeknipt om ruimte te geven aan de vroege bollen die hier staan, waaronder heel erg veel sneeuwklokjes. De meeste Helleborus staan ook al in bloei.

Ochtendlicht in de zeevonkborders.

Zes jaar geleden kocht ik de Sporobolus als ienieminie-kleine planten. Ze beginnen nu eindelijk lekker uit te dijen. Met de winter voor de deur verkleuren ze naar warm oranje.

Het andere gras op de foto’s is Schizachyrium scoparium ‘Ha Ha Tonka’ (wie bedenkt in hemelsnaam dit soort namen, alleen HaHaTonka blijft bij mij hangen ). Het geeft contrast in groeiwijze en kleur. Bij elke Open Tuin zijn er wel bezoekers die vragen naar dit gras, het is in ieder jaargetijde wel een blikvanger, zeker als er dauw of regen op ligt.
Schi-sco-HHT werd geplant in 2022 en ook dit worden mooie pollen.

Last man standing. Cotinus cogg. ‘Old Fashioned’ is nu bijna al het blad kwijt. De laatste van dit jaar op de foto, met nog net even de zon erbij!