Elk jaar denk ik weer: hoe is het toch mogelijk?! Nog geen twee maanden geleden stond het hier helemaal vol met tulpen, keizerskronen en sleutelbloemen. Van al die bollen is nu vrijwel geen spoor meer te zien. De laatste sleutelbloemen zijn in bloei. Verder is het hier vooral heel groen, met dit jaar schitterende geitenbaard.

De Dryopteris komt maar langzaam op gang, ik denk dat het de laatste tijd wat aan de droge kant is voor deze varens. De Gillenia daarentegen komt na vijf jaar eindelijk een beetje op stoom.

Het merelnest is uitgevlogen. Pa (zie foto) wordt nog gestalkt door een jong dat bedelt om eten. Ik zag hem even later met een grote slak in de weer. Kijk, zo’n vogel, daar heb je wat aan!