Dahlia’s

Sinds we hier wonen (maart 2019) werken we met Carrie Preston aan onze tuinideeën. Om toch wat kleur in de tuin te hebben deze zomer, kocht Matthé op de voorjaarsmarkt van Dekemastate een zak dahlia’s. Welke? Dat was een verrassing. We zijn bij met deze vrolijke mix. Vooral het exemplaar met bijna vleeskleurige bloemen valt bij ons in de smaak. Die gaan we overhouden deze winter.

Griekse alant

Aan één kant van de tuin groeien onder de fruitbomen stevige vaste planten. Ik had in de winter al mooie grijsbruine silhouetten van de bloeistengels zien staan, die ik niet kon thuisbrengen. In het voorjaar staken behaarde, blauwgrijze bladeren overal de kop op. Geen idee wat het kon zijn. Ondertussen zaten de oude stengels vol met lieveheersbeestjes die er waarschijnlijk in overwinterd hadden.

De planten groeiden als kool en waren al snel meer dan 1 meter hoog. In juni begonnen zich knoppen te vormen. Nog steeds geen idee. Tot er een vriendin langskwam die zei: ‘Joh, dat zoek je toch even op met de plantenapp!’ Zo gezegd, zo gedaan. Griekse alant (Inula helenium) kwam er uit. Ik had er nog nooit van gehoord, terwijl ik toch durf te zeggen dat ik een redelijke vasteplanten-encyclopedie in het hoofd heb. Shame on me, want wat een prachtige planten zijn dit. Nu het hoogzomer is sieren ze de tuin met trossen felgele bloemen op stengels die meer dan 1.50m zijn.

De alant komt van nature voor in West- en Centraal-Azië en is al sinds de oudheid als eetbare en geneeskundige plant bekend. Hij wordt toegepast bij een hele trits aandoeningen: van de  lucht- en urinewegen, de spijsvertering, vermoeidheid, bloedarmoede, reuma, menstruatieklachten, jeukende huidziekten en eczeem tot witte vloed en aambeien. En dan werkt de plant ook nog eens ontsmettend. Je zou denken: ‘Met een alant in tuin kun je het medicijnkastje op de badkamer wel leegruimen! Let wel: niet zelf gaan experimenteren! Gebruik niet zomaar delen van de plant in je maaltijden. Pas plantenextracten e.d. alleen toe op advies van een bevoegd arts.

Lieveheersbeestjes op de bloemstengels van vorig jaar

Vijgen

Onze eerste vijgen – mooi en lekker (schaaltje eigen collectie)

Dat hadden we nooit gedacht: vijgen uit eigen tuin! Tegen de achtergevel van het huis staat een nog kleine vijg. Dit voorjaar zat hij (zij?) al tjokvol met vruchten. Maar wij dachten: ‘Dat wordt nooit wat, hier in het noorden.’ En kijk nou eens! Vandaag de eerste zeven geoogst en als het nog een beetje blijft zomeren volgen er nog zeker tien. Eerste smaakoordeel: zalig!

Operatie 1000knoop

Inmiddels is duidelijk, dat de Japanse 1000knoop zich niet zomaar gewonnen geeft. Maar dat wisten we natuurlijk al ;-( Op alle vier de plekken waar we grond hebben laten afgraven, steekt hij de kop weer op, We graven voorzichtig wortels uit, zeven de grond en het afval gaat in de grijze container.

Margrieten

Ooit leidde een trapje van het ‘bordes’ achter het huis dieper de tuin in. De treden zijn verdwenen, er is gras voor in de plaats gekomen. De draad die de robotmaaier begrenst, ligt echter nog alsof er een trap is. Dat geeft deze margrieten de kans op te schieten in het gazon. Leuk!

Randje

Met Carrie Preston werken we aan een nieuw tuinontwerp. We vinden dat ons huis meer interessant groen verdient (en nodig heeft) dan er nu is. Zo vind ik 6 strekkende meter Persicaria bistorta bij de voordeur wel wat teveel van het goede. Wat we zeker niet gaan veranderen, zijn de mooie strips langs de borders. Erg leuk hoe de varens zich daarin nestelen.

Klaprozen

Op één plek in de achtertuin, tegen het huis, bloeit een grote groep knalrode klaprozen. De bloemen zijn natuurlijk een feest, maar ik vind de knoppen en de uitgebloeide planten ook erg mooi.

Gladiolen

Deze gladiolen kreeg ik vorig jaar van een collega – die ze weer had uit Great Dixter. Hij kreeg ze mee bij een bezoek in de tijd dat de grote Christopher Lloyd nog leefde. Ze hadden op De Pullenhof nog geen definitieve plek gekregen en stonden nog in een pot. En dus zijn ze meeverhuisd naar Ternaard. Ook hier staan ze nog niet op een definitieve plek, maar dat komt wel. Ik ben blij dat ze de verhuizing goed hebben doorstaan en zo rijk bloeien! Nu ik binnenkort afscheid neem van mijn baan, vormen ze een dierbare herinnering aan een mooie tijd.

Een Tuin in Ternaard