Deze dagen is ‘de kuil’, onze stinzenweide, op haar mooist. De kievitsbloemen vermeerderen zich naar hartelust en het staat vol met pinksterbloemen.

Dit was Matthé’s project, hij deed direct na de verhuizing de aanwezige maairobot de deur uit en startte een veel natuurlijker maaibeleid, waarbij de weide tot na de langste dag ongemoeid bleef. Hij plantte de ‘Frits’, zoals wij ze altijd noemen.

Wat een prachtige herinnering heeft hij nagelaten, die ook nog eens rond zijn sterfdag op haar mooist is.

En dan te bedenken dat hij elk jaar ergens in februari wel verzuchtte: ‘Het wordt dit jaar niks, ik zie nog niks opkomen’. Hij moest eens weten hoe het er nu bij staat!