Ik geef het direct toe, het wordt een beetje eentonig. Iedere keer weer die pruikenbomen op de foto. Maar ja, Cotinus corr. ‘Old Fashioned’ wordt elke dag intenser van kleur en dan pak ik toch maar weer de camera erbij. In de regen, met zon, deze struiken zijn altijd adembenemend.

Afgelopen zomer heb ik een paar van deze Asparagus gekocht bij kwekerij Kabbes in Sumar. Ik ben helaas vergeten een foto van het naametiket te maken. Maar wat Brian vertelde ben ik niet vergeten: ‘Heel sterk, ook in droge schaduw, mooie herfstkleur en opvallende rode bessen in het najaar.’ Nou, dat klopt tot nu toe helemaal, wat een aanwinst zijn deze planten. Ik kan er nog aan toevoegen: ‘Prachtig contrast met de varens en de Sesleria autumnalis.’

P.S. Aspergeplanten zijn tweehuizig, dat wil zeggen dat er mannelijke en vrouwelijke planten zijn. De mannelijke planten zijn wat forser en steviger, de vrouwelijke wat frêler, maar: zij krijgen de rode bessen. Dat laatste natuurlijk alleen als er een of meer mannen in de buurt staan.

Wat toevallig: ik zie dat Carrie Preston zonet op Facebook ook een bericht heeft gewijd aan de Moonlightborders. De regen van de laatste paar dagen brengt wat verlichting. De Magnolia’s verkleuren mooi en Euphorbia ‘Tasmanian Tiger’ pakt de draad weer op. Ik zie ook de eerste bollen al weer boven komen!

Wat een buien de afgelopen dagen! Ook vandaag was het weer raak. De lange, droge zomer is al weer bijna vergeten. Ik moet stiekem bekennen dat ik dit toch eigenlijk ook wel heerlijk weer vind. Kop in de wind en lopen met de hond. Opdrogen bij de kachel met een goede kop koffie. Even geen tuinwerk vind ik eigenlijk ook niet zo erg …

De borders op de foto vormen de overgang tussen voor- en achtertuin. Hier staat o.a. een goudes uit 1868. Deze boom, nog geplant door Gerrit Vlaskamp, heeft het kleurenschema hier ingegeven: veel geel en rood, met toetsen oranje en paars. In de herfst lichten deze kleuren prachtig op in het grijze middaglicht. Ik noem deze borders de ‘ode-borders’. Een ode aan de goudes en aan Vlaskamp, die ooit de basis legde voor deze betoverende plek.

De goudes zelf is er slecht aan toe. We verwachten eigenlijk dat we binnen een aantal jaren afscheid van hem moeten nemen. Maar: op de laatste foto staat een jonge vierstam-goudes, een zaailing die we elders in de tuin gevonden hebben. We hopen dat deze boom een waardige opvolger zal worden van zijn voorganger van ruim 150 jaar geleden.

Heerlijk herfst in de varentuin. De ginkgo die ik piepklein cadeau kreeg is dit jaar flink gegroeid. De herfstkleur valt nu voor het eerst op. Ik sta steeds weer verbaasd over de groeikracht van de Fatsia japonica, geweldige planten. En tot nu toe goed winterhard. Ook de cyclamen hebben het naar de zin. Ik zie overal kleine zaailingen. Dat belooft wat over een paar jaar!

De sierappel had het na verplanting vijf jaar lang heel erg zwaar. Weinig blad, weinig bloei en dus ook weinig appeltjes. Maar met een beetje vertroetelen en liefdevol toespreken hebben we hem/haar er doorheen gesleept. Dit jaar een hartstikke gezonde boom en kijk eens, wat een kleur! De vlekken op de foto zijn van de regen, het begon hier al vroeg vanmiddag en o, o, wat gaat het nu tekeer. Hopelijk zit er na storm Benjamin nog wat aan.

Aan het eind van de middag speelt de ondergaande zon met de Nyssa syLvatica in de voortuin. Dat levert een geweldig spektakel op. Na morgen zal dat wel voorbij zijn, ik ga er vanuit dat de storm alle blad eraf zal rukken. Op naar volgend voorjaar dan maar.

Ik heb de indruk dat in het kielzog van de dahlia, chrysanten weer aan populariteit winnen. Terecht, ze bloeien tot laat in het najaar, bijvoorbeeld deze ‘Marjorie’. Mooie combi ook met de Nyssa.

Door mijn vakantie in september heb ik vast Draadhippeldag gemist: de eerste dag in de nazomer/herfst waarop het nevelig is en de spinnenwebben opeens de tuin lijken over te nemen. Vorig jaar was dat al op 9 september! Dit jaar was het pas op 14 oktober dat ik zo’n ochtend meemaakte hier.

Geïnspireerd door Henk Gerritsen (in zijn boek ‘Buiten is het groen‘) gedenk ik met deze dag Marten Toonder, woordkunstenaar en tekenwonder: ‘Het was pas herfst geworden, maar de bomen waren al kaal; vol schimmel en draadhippel.’ Het citaat komt uit het verhaal ‘Tom Poes en het Bommel-verschiet’, dat in 1984-1985 voor het eerst verscheen in NRC-Handelsblad.

Terug van een heerlijke vakantie in het zonnige Frankrijk. Toch ook heel fijn om weer thuis te zijn, ik heb mijn Goudbekkie echt gemist. In de tuin is het nu volop herfst. Gelukkig hangt er nog veel fruit wél aan de bomen, de peren zijn nu verrukkelijk! Het valfruit gaat op een grote hoop, daar kunnen allerlei beestjes er zich te goed aan doen.