De zeevonk-borders in de achtertuin. Echt vonken doen ze nu niet meer, de herfst zit ons op de hielen. Tussen de grassen springen een paar planten eruit. Salvia ‘Nachtvlinder’: wat een kei van een performer, maand na maand na maand. Ook als ik uitgebloeide takjes laat zitten.

Daarnaast Selinum wallichianum, het frisse blad is door de droogte wat verschrompeld, maar de bloemen doen het goed. En o,o, wat een zegen, vanmiddag weer wat regen.

Wat een bui van 20 minuten al niet doet met een tuin. En met een mens! Toen gistermiddag de hemel open ging liep ik net lekker buiten het dorp met Tinka. Het werd een soort van ‘Singing in the rain’, geen droge draad meer aan het lijf toen ik thuiskwam. Maar wat heerlijk verfrissend was het.

Vanmorgen staat tuin er eindelijk weer een beetje opgekikkerd bij. Dat ene buitje was natuurlijk lang niet genoeg, maar voldoende voor even een adempauze na zo’n lange droogte.

De mutsjes van de doorgeschoten prei zijn als flinterdun perkament.

Lekker zomerweer. Heel veel hommels, bijen en vlinders op Allium ‘Millennium’ vandaag. De grassen komen ook in bloei, de tuin gaat richting de herfst.